Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego we Wrocławiu

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 listopada 2021 r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu XII Wydział Cywilny

w składzie:

Przewodniczący: Sędzia SO Krzysztof Rudnicki

po rozpoznaniu w dniu 19.11.2021 r.

we Wrocławiu

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa W. Z.

przeciwko (...) S.A. w S.

o zapłatę

I. zasądza od pozwanego na rzecz powoda 57.110,90 zł (pięćdziesiąt siedem tysięcy sto dziesięć złotych, dziewięćdziesiąt groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi:

- od kwoty 420 zł – od dnia 29.11.2018 r. do dnia zapłaty,

- od kwoty 3.063 zł – od dnia 06.12.2018 r. do dnia zapłaty,

- od kwoty 48.803,45 zł – od dnia 21.07.2020 r. do dnia zapłaty,

- od kwoty 3.877,97 zł – od dnia 18.02.2021 r. do dnia zapłaty,

- od kwoty 946,48 zł – od dnia 30.10.2021 r. do dnia zapłaty;

II. ustala, że pozwany odpowiedzialny będzie wobec powoda za mogące ujawnić się w przyszłości dalsze szkody będące następstwem wypadku z dnia 23.07.2018 r.;

III. oddala powództwo w pozostałym zakresie;

IV. zasądza od pozwanego na rzecz powoda 1.868,30 zł kosztów procesu;

V. nakazuje pozwanemu uiścić na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego we Wrocławiu 102,63 zł nieopłaconych kosztów sądowych;

VI. nakazuje powodowi uiścić na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego we Wrocławiu 162,37 zł nieopłaconych kosztów sądowych, przy czym zarządza potrącenie tej kwoty z części zaliczki podlegającej zwrotowi oraz zarządza zwrócić powodowi 453,13 zł nadwyżki uiszczonej zaliczki nad pokrytymi z niej wydatkami i opłatami.

XII C 623 / 20

UZASADNIENIE

Powód W. Z. wystąpił przeciwko pozwanemu (...) S.A. w S. z pozwem, w którym wniósł o:

- zasądzenie od pozwanego 42.179,17 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 05.11.2018 r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania w związku ze zdarzeniem drogowym z dnia 23.07.2018 r.,

- zasądzenie od pozwanego 100.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 05.11.2018 r. tytułem zadośćuczynienia za krzywdę w związku z zdarzeniem drogowym z dnia 23.07.2018 r.,

- ustalenie odpowiedzialności pozwanego na przyszłość za skutki wypadku, któremu powód uległ w dniu 23.07.2018 r.,

- zasądzenie od pozwanego kosztów procesu.

Powód wskazał, że w dniu 23.07.2018 r. uległ wypadkowi komunikacyjnemu, którego sprawca był ubezpieczony u pozwanego. Powód doznał skręcenia i naderwania odcinka szyjnego kręgosłupa. Od chwili zdarzenia odczuwał silne, stale utrzymujące się dolegliwości bólowe. Nie był w stanie funkcjonować. Pozostawał pod stałą opieką lekarzy. Odbył serie zabiegów rehabilitacyjnych, które przynosiły pożądanego skutku. W dniu 20.11.2018 r. został poddany operacji, która spowodowała poprawę stanu neurologicznego, nie przywróciła jednak pełnej sprawności. Powód odczuwa dolegliwości do chwili obecnej. Przyjmuje środki przeciwbólowe. Utrzymują się ograniczenia ruchomości szyi oraz niedowłady prawej dłoni. Powód zmuszony jest do oszczędnego trybu życia i rezygnacji z dotychczasowych aktywności, jak jazda samochodem czy prace w ogrodzie. Powód przebywał na zwolnieniu lekarskim i nie jest możliwy powrót do pracy zarobkowej.

Powód wskazał, że ma prawo domagać się zwrotu kosztów wizyt lekarskich, rehabilitacji, a także pozostałych wydatków w łącznej kwocie 10.383,85 zł, utraconych korzyści w postaci: braku dodatkowego wynagrodzenia w postaci tzw. trzynastki za rok 2019 – 6.287 zł brutto oraz proporcjonalnego obniżenia dodatkowego wynagrodzenia w postaci tzw. trzynastki za rok 2020 – 1.970 zł, braku wypłacenia nagród kwartalnych – 4.230 zł, brak odprowadzenia składek na ubezpieczenie emerytalno-rentowe w ZUS – 18.808,32 zł. Może także domagać się stosownego zadośćuczynienia.

Powód podał także, iż ma interes prawny w żądaniu ustalenia odpowiedzialności na przyszłość.

Szczegółowe uzasadnienie stanowiska powoda przedstawione zostało na k. 4-19 oraz 209-212 akt sprawy.

W odpowiedzi na pozew z dnia 24.07.2020 r. (k. 168-173) pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda kosztów procesu.

Pozwany zaprzeczył, aby roszczenia zgłaszane przez powoda pozostawały w adekwatnym związku przyczynowym z kolizją z dnia 23.07.2018 r. Dolegliwości powoda dotyczą stanu chorobowego nie mającego związku z wypadkiem komunikacyjnym.

U powoda stwierdzono wielopoziomową dyskopatię z towarzyszącymi zmianami zwyrodnieniowymi. To właśnie ze względu na te zmiany powoda skierowano do poradni ortopedycznej. W zakresie kręgosłupa szyjnego stwierdzono u powoda istotne upośledzenie jeszcze przed wypadkiem. Wypadek nie był przyczyną niezdolności do pracy ani innych trwałych następstw.

Pozwany zakwestionował, aby całość leczenia powoda pozostawała w związku z kolizją, za którą odpowiada pozwany. Nie ma zatem związku pomiędzy wypadkiem a zgłaszanymi przez powoda kosztami leczenia.

Pozwany zakwestionował także podstawę żądania przez powoda utraconych dochodów, a także interes prawny w ustaleniu odpowiedzialności na przyszłość.

W piśmie procesowym z dnia 21.01.2021 r. (k. 237-241) powód rozszerzył żądanie pozwu w ten sposób, że wniósł o zasądzenie od pozwanego dalszej kwoty 4.281,68 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia rozszerzenia powództwa do dnia zapłaty tytułem odszkodowania, obejmującego koszty leczenia i rehabilitacji.

W piśmie procesowym z dnia 17.02.2021 r. (k. 294-295) pozwany wniósł o oddalenie powództwa również w rozszerzonym zakresie. Zarzucił, że zgłoszone przez powoda koszty nie pozostają w związku z wypadkiem.

W piśmie procesowym z dnia 07.09.2021 r. (k. 379 powód rozszerzył żądanie pozwu w ten sposób, że wniósł o zasądzenie od pozwanego dalszej kwoty 1.005,43 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia rozszerzenia powództwa do dnia zapłaty tytułem odszkodowania, obejmującego koszty leczenia, rehabilitacji i zakupu środków farmaceutycznych.

W piśmie procesowym z dnia 28.10.2021 r. (k. 402) pozwany wniósł o oddalenie powództw również w rozszerzonym zakresie.

Zakwestionował przedłożone przez powoda dowody zakupu leków jako niezwiązanych z leczeniem powypadkowym.

Sąd ustalił w sprawie następujący stan faktyczny.

Powód W. Z. zatrudniony był od 06.10.2004 r. w Okręgowym Urzędzie Górniczym we W. na stanowisku inspektora zakładów górniczych.

/ dowód: zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 10.03.2020 r. – k. 105; umowa o

pracę z dnia 23.09.2005 r. – k. 282-283; zeznania powoda W. Z. – e-protokół z

dnia 22.01.2021 r. 00:03:13-00:34:37 k. 284-285 i 287 /

W dniu 23.07.2018 r. ok. godz. 8:00, W. Z., w trakcie wykonywania obowiązków służbowych, kierował samochodem osobowym (...) nr rej. (...). Na skrzyżowaniu ulic (...) powód zauważył włączający się do ruchu autobus miejski, zaczął łagodnie hamować i wówczas w tył samochodu kierowanego przez powoda uderzył samochód (...) nr rej. (...), kierowany przez P. S., objęty polisą nr (...), wystawioną przez (...) (ubezpieczony T. M.).

Powód wezwał na miejsce zdarzenia partol policji. Odczuwał silny ból kręgosłupa. Po odstawieniu samochodu na parking służbowy zgłosił się na Oddział Ratunkowy (...) Szpitala (...) we W.. Specjalista chirurg stwierdził skręcenie i naderwanie odcinka szyjnego. Ze względu na zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe trzonów kręgosłupa szyjnego powód został skierowany na konsultację ortopedyczną.

Zdarzenie z dnia 23.07.2018 r. zostało zakwalifikowane jako wypadek przy pracy.

/ dowód: karta informacyjna SOR z dnia 24.07.2018 r. – k. 23; protokół nr (...) z dnia

19.10.2018 r. – k. 124-126; wspólne oświadczenie o zdarzeniu drogowym – k. 138;

zeznania powoda W. Z. – e-protokół z dnia 22.01.2021 r. 00:03:13-00:34:37 k.

284-285 i 287 /

Powód odczuwał dolegliwości w postaci bólów głowy, karku, drętwienia prawej ręki i nogi.

Przed wypadkiem powód nie odczuwał takich dolegliwości, nie skarżył się na kręgosłup, nie wymagał intensywnego leczenia. Przechodził co dwa lata badania. Funkcjonował normalnie, był w pełni sprawny, jeździł na rowerze, chodził na pielgrzymki do C.. Pracował kilkanaście lat w kopalni. 23 lata wcześniej przeszedł operację barku, po której wrócił do pełnej sprawności.

/ dowód: zeznania powoda W. Z. – e-protokół z dnia 22.01.2021 r. 00:03:13-00:34:37 k.

284-285 i 287 /

W dniu 30.07.2018 r. powód był konsultowany przez chirurga, który zalecił unikanie wzmożonego wysiłku fizycznego, zakaz obciążania kręgosłupa przez okres 1 miesiąca, TK kręgosłupa szyjnego.

Koszt konsultacji wyniósł 139 zł.

/ dowód: karta konsultacji z dnia 30.07.2018 r. – k. 24; paragon fiskalny nr (...) – k. 61 /

W dniu 27.08.2018 r. powód wydatkował 330 zł na rzecz (...) sp. z o.o. za usługę medyczną.

/ dowód: faktura VAT nr (...) z dnia 27.08.2018 r. – k. 64 /

Przeprowadzone badania TK i MRI kręgosłupa wykazały: zniesienie szyjnej lordozy z obecnością centralno-prawobocznych wypuklin dysków na poziomach C4/5 i C5/6 oraz lewobocznych na poziomie C6/7 – obraz dyskopatii na poziomie C4/5 przemawia za „świeżą, pourazową przepukliną dysku”.

Koszt badania TK wyniósł 330 zł. Koszt badania MRI wyniósł 1.000 zł.

W dniach 24.09.2018 r., 03.10.2018 r., 05.11.2018 r. powód odbył konsultacje neurochirurgiczne. Stwierdzono ograniczenie ruchomości kręgosłupa szyjnego ze znacznym bólem przy skręcie głowy w prawo, osłabienie siły prawej ręki.

Powód został zakwalifikowany do leczenia operacyjnego – korporektomii C6 i stabilizacji kręgosłupa z powodu choroby krążka międzykręgowego szyjnego z uszkodzeniem korzeni nerwów rdzeniowych.

/ dowód: karta konsultacji z dnia 24.09.2018 r. – k. 25 i 28; wynik badania MR kręgosłupa – k. 26-

27; wynik badania TK – k. 29-30; karta konsultacji z dnia 03.10.2018 r. – k. 31;

zaświadczenie lekarskie z dnia 15.10.2018 r. – k. 32; karta konsultacji z dnia 05.11.20-

18 r. – k. 33; skierowanie do szpitala – k. 34; załącznik do faktury VAT (...)

– k. 62; faktura nr (...) z dnia 31.08.2018 r. – k. 65; zeznania powoda

W. Z. – e-protokół z dnia 22.01.2021 r. 00:03:13-00:34:37 k. 284-285 i 287 /

W dniu 03.09.2018 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. 139 zł za usługę medyczną.

W dniu 05.09.2018 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. 106 zł za usługę medyczną.

W dniu 24.09.2018 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. 170 zł za usługę medyczną.

W dniu 03.10.2018 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. 250 zł za konsultację neurochirurgiczną.

W dniu 05.11.2018 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. 250 zł za konsultację neurochirurgiczną.

/ dowód: faktura VAT nr (...) z dnia 03.09.2018 r. – k. 66; faktura VAT nr

(...) z dnia 05.09.2018 r. – k. 67; faktura nr (...) z dnia

24.09.2018 r. – k. 68; faktura nr (...) z dnia 03.10.2018 r. – k. 69; faktura nr

(...)z dnia 05.11.2018 r. – k. 70 /

W dniu 08.10.2018 r. powód zakupił poduszkę rehabilitacyjną za 160 zł.

/ dowód: faktura nr (...) z dnia 08.10.2018 r. – k. 103 /

W dniu 06.11.2018 r. powód zgłosił się do (...) celem ustalenia terminu operacji. Został zapisany na 20.05.2020 r. Zwrócił się o potraktowanie przypadku jako nagłego.

/ dowód: informacja o przewidywanym terminie udzielenia świadczenia medycznego – k. 213;

zeznania powoda W. Z. – e-protokół z dnia 22.01.2021 r. 00:03:13-00:34:37 k.

284-285 i 287 /

W okresie od 20.11.2018 r. do 26.11.2018 r. powód przebywał w Klinice (...) we W., gdzie został poddany operacji odbarczenia kanału kręgowego w odcinku szyjnym – zabiegowi korporektomii C6 i spondylodezy za pomocą kosza Synthes ECD i tytanowej płyty na poziomie C5-C7.

W wywiadzie przy przyjęciu podał dolegliwości bólowe odcinka szyjnego kręgosłupa oraz objawy o charakterze rwy ramiennej i barkowej, wiążąc nasilenie dolegliwości z przebyty wypadkiem samochodowym.

/ dowód: karta informacyjna z dnia 25.11.2018 r. – k. 35-36 /

W dniu 28.11.2018 r. powód zakupił kołnierz ortopedyczny za 23 zł (wartość 95 zł).

/ dowód: paragon fiskalny – k. 104 /

Po operacji stan powoda uległ częściowej poprawie, ból częściowo ustąpił.

/ dowód: zeznania powoda W. Z. – e-protokół z dnia 22.01.2021 r. 00:03:13-00:34:37 k.

284-285 i 287 /

W dniu 21.12.2018 r. powód odbył konsultację u chirurga. Zgłaszał utrzymujący się ból kręgosłupa i zawroty głowy.

W dniach: 02.01.2019 r., 01.04.2019 r., 10.07.2019 r. powód odbył konsultacje neurochirurgiczne.

W dniach: 22.01.2019 r., 18.03.2019 r., powód zgłaszał się do Poradni (...) (...)Szpitala (...)we W., gdzie rozpoznano u niego: urazowe pęknięcie krążka międzykręgowego, zespół cieśni nadgarstka, chorobę krążka międzykręgowego szyjnego z uszkodzeniem korzeni nerwów rdzeniowych.

W dniu 15.03.2019 r. w Pracowni (...) Szpitala (...) (...) u powoda wykonano badania neurograficzne, którego wyniki wskazały na zmiany korzeniowe, polineuroterapię czuciową.

/ dowód: karta wywiadu z dnia 21.12.2018 r. – k. 37; karta konsultacyjna z dnia 02.01.2019 r. – k.

38; historia zdrowia i choroby – k. 39, 44, 55; wynik badania EMG – k. 42-43; karta

konsultacyjna z dnia 01.04.2019 r. – k. 46; karta konsultacyjna z dnia 10.07.2019 r. – k.

54 /

W dniu 02.01.2019 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. 250 zł za konsultację neurochirurgiczną.

W dniu 14.01.2019 r. powód zapłacił za badanie 300 zł za badanie EMG.

W dniu 18.02.2019 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. 250 zł za konsultację neurochirurgiczną.

W dniu 01.04.2019 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. 250 zł za konsultację neurochirurgiczną.

/ dowód: faktura nr (...) z dnia 02.01.2019 r. – k. 71; faktura nr (...) z dnia

14.01.2019 r. – k. 72; faktura nr (...) z dnia 18.02.2019 r. – k. 74; faktura nr

(...) z dnia 01.04.2019 r. – k. 76 /

W dniu 22.01.2019 r. powód zapłacił na rzecz (...) SA we W. 100 zł za konsultację chirurgiczno-endokrynologiczną.

W dniu 19.02.2019 r. powód zapłacił na rzecz (...) SA we W. 150 zł za konsultację endokrynologiczną.

W dniu 28.05.2019 r. powód zapłacił na rzecz (...) SA we W. 150 zł za konsultację chirurgiczną.

/ dowód: faktura VAT nr (...) z dnia 22.01.2019 r. – k. 73; faktura VAT nr (...)

(...) z dnia 19.02.2019 r. – k. 75; faktura VAT nr (...) z

dnia 28.05.2019 r. – k. 77 /

W dniu 27.02.2009 r. powód otrzymał skierowanie na zabiegi fizjoterapeutyczne – 30 zabiegów (masaż klasyczny, sollux), które odbył do 01.07.2019 r.

/ dowód: skierowanie z dnia 27.02.2009 r. – k. 40; informacja z dnia 01.07.2019 r. – k. 53 /

W okresie kwiecień-maj 2019 r. powód odbywał rehabilitację leczniczą.

/ dowód: informacja nr 325/2019 z dnia 25.05.2019 r. – k. 56-60 /

Od dnia 08.10.2018 r. powód leczył się w C. (...) z powodu urazu kręgosłupa szyjnego (smagnięcie biczem), dyskopatii oraz zespołu korzeniowego (rwa barkowa – zespół szyjno-barkowy).

Stwierdzono tam, że pomimo zaistniałych zmian zwyrodnieniowych zaistniały stan ma bezwzględną korelację z wypadkiem samochodowym.

/ dowód: zaświadczenia lekarskie z dnia 28.03.2019 r. i 09.07.2019 r. – k. 45 i 50 /

Powód leczył się również od 10.2018 r. (po operacji) w (...) sp. z o.o.

/ dowód: zaświadczenie lekarskie z dnia 16.07.2019 r. – k. 51 /

W dniu 08.10.2018 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. we W. 100 zł za wizytę lekarską z podaniem ampułki P/ZAP.

W dniu 11.10.2018 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. we W. 130 zł za wizytę lekarską z podaniem ampułki P/ZAP.

W dniu 25.10.2018 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. we W. 480 zł za trening personalny kręgosłupa z podaniem ampułki kolagenu oraz zabieg Salus – głęboką stymulację elektromagnetyczną.

W dniu 29.10.2018 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. we W. 240 zł za zabieg Salus – głęboką stymulację elektromagnetyczną oraz trening personalny kręgosłupa z ampułką kolagenu.

W dniu 05.11.2018 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. we W. 480 zł za trening personalny kręgosłupa z podaniem ampułki kolagenu oraz zabieg Salus – głęboką stymulację elektromagnetyczną.

W dniu 09.01.2019 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. we W. 60 zł za INDI – terapię radiofalową ukierunkowaną.

W dniu 10.01.2019 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. we W. 60 zł za zabieg SIS – głęboką stymulację elektromagnetyczną.

W dniu 14.01.2019 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. we W. 60 zł za zabieg SIS – głęboką stymulację elektromagnetyczną.

W dniu 16.01.2019 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. we W. 60 zł za zabieg SIS – głęboką stymulację elektromagnetyczną.

W dniu 18.01.2019 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. we W. 60 zł za zabieg INDIBA – fale radiowe.

W dniu 22.01.2019 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. we W. 60 zł za zabieg INDI – terapia radiofalowa ukierunkowana.

W dniu 24.01.2019 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. we W. 60 zł za zabieg INDI – terapia radiofalowa ukierunkowana.

/ dowód: faktura nr (...) z dnia 08.10.2018 – k. 83; faktura nr (...) z dnia 11.10.2018 –

k. 84; faktura nr (...) z dnia 25.10.2018 – k. 85; faktura nr (...) z dnia

29.10.2018 r. – k. 86; faktura nr (...) z dnia 05.11.2018 r. – k. 87; faktura nr (...)

z dnia 09.01.2019 r. – k. 88; faktura nr (...) z dnia 10.01.2019 r. – k. 89; faktura nr

(...) z dnia 14.01.2019 r. – k. 90; faktura nr (...) z dnia 16.01.2019 r. – k. 91;

faktura nr (...) z dnia 18.01.2019 r. – k. 92; faktura nr (...) z dnia 22.01.2019 r. –

k. 93; faktura nr (...) z dnia 24.01.2019 r. – k. 94 /

W okresie 31.01.-13.02.2019 r. powód przebywał w C. (...) w K.. Koszt pobytu wyniósł 1.190 zł. Powód korzystał z basenu w ośrodku (...), za co zapłacił 140 zł.

/ dowód: faktura VAT nr (...) z dnia 01.02.2019 r. – k. 95; faktura nr (...)

z dnia 04.02.2019 r. – k. 97 /

W dniu 09.07.2019 r. powód zapłacił na rzecz K. (...) sp. z o.o. we W. 100 zł za konsultację lekarską.

/ dowód: faktura nr (...) z dnia 09.07.2019 r. – k. 78 /

W dniu 10.07.2019 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. 250 zł za konsultację neurochirurgiczną.

W dniu 16.09.2019 r. powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. 250 zł za konsultację neurochirurgiczną.

/ dowód: faktura nr (...) z dnia 10.07.2019 r. – k. 79; faktura nr (...) z

dnia 16.09.2019 r. – k. 80 /

W dniach 17.12.2019 r. i 27.01.2020 r. powód skorzystał z zabiegów rehabilitacyjnych w V. (...) we W., za co zapłacił łącznie 530 zł.

/ dowód: faktura VAT nr (...) z dnia 27.01.2020 r. – k. 98; faktura VAT nr (...) z

dnia 28.01.2020 r. – k. 99 /

W okresie 08.-21.02.2020 r. powód ponownie przebywał w C. (...) w K.. Koszt pobytu wyniósł 600 zł. Powód korzystał z basenu w ośrodku (...), za co zapłacił 196 zł. W dniu 20.02.2020 r. odbył też masaż kręgosłupa, za co zapłacił 650 zł.

/ dowód: faktura VAT nr (...) z dnia 16.09.2019 r. – k. 96; faktura nr (...) z dnia

20.02.2020 r. – k. 100; faktura VAT nr (...) z dnia 20.02.2020 r. – k. 101 /

W dniach 11.05.2020 r. i 09.06.2020 r. powód zgłosił się do neurologa. Otrzymał L4 od 12.05.2020 r. do 26.05.2020 r.

/ dowód: zaświadczenie i opinia lekarska – k. 47-48 /

W dniu 17.01.2020 r. powód zapłacił za konsultację neurologiczną 250 zł.

W dniu 11.05.2020 r. powód zapłacił za konsultację neurologiczną 250 zł.

W dniu 05.06.2020 r. powód zapłacił za konsultację neurologiczną 250 zł.

/ dowód: rachunek nr (...) z dnia 17.01.2020 r. – k. 81; paragony fiskalne – k. 82 /

W maju 2020 r. powód odbył zabiegi rehabilitacyjne.

/ dowód: skierowanie – k. 49 /

W dniu 24.06.2020 r. powód przeszedł badanie EMG. W dniu 07.09.2020 r. powód przeszedł

badanie MRI kręgosłupa szyjnego.

/ dowód: wynik badania z dnia 07.09.2020 r. – k. 214 i 292-293; wynik badania z dnia 24.06.2020

r. – k. 215-216 /

W dniu 05.08.2020 r. powód odbył konsultację u lekarza ortopedy.

/ dowód: historia zdrowia i choroby z dnia 05.08.2020 r. – k. 218 /

W dniach: 11.05.2020 r., 05.06.2020 r., 28.08.2020 r., 25.09.2020 r., 23.10.2020 r., 09.11.2020 r. i 04.01.2011 r. powód zapłacił po 250 zł za konsultacje neurologiczne.

/ dowód: paragony fiskalne – k. 242 /

W dniach 01.07.2020 r., 03.07.2020 r., 31.08.2020 r. powód skorzystał z zabiegów rehabilitacyjnych w V. (...) we W., za co zapłacił łącznie 530 zł.

/ dowód: faktura VAT nr (...) z dnia 01.07.2020 r. – k. 245; faktura VAT nr (...) z

dnia 03.07.2020 r. – k. 246; faktura VAT nr (...) z dnia 31.08.2020 r. – k. 247;

W dniu 27.07.2020 r. powód zakupił lek A. P. Neuropatia za 71,97 zł.

/ dowód: faktura VAT nr (...) z dnia 27.07.2020 r. – k. 255 /

W dniu 09.09.2020 r. powód odbył konsultację neurochirurgiczną. Od wypadku i późniejszej operacji początkowo po niewielkiej poprawnie zmiany ulegają nasileniu.

Powód zapłacił na rzecz C. (...) we W. 260 zł za konsultację neurochirurgiczną.

/ dowód: karta informacyjna z dnia 09.09.2020 r. – k. 221; faktura nr (...) z dnia

09.09.2020 r. – k. 244 /

Od 10.09.2020 r. powód przebywał na turnusie rehabilitacyjnym w S.. Za noclegi i wyżywienie zapłacił 640 zł + 306 zł.

/ dowód: faktura nr (...) z dnia 19.10.2020 r. – k. 248; faktura VAT nr (...) z dnia

16.09.2020 r. – k. 249; faktura VAT nr (...) z dnia 30.09.2020 r. – k. 250;

faktura VAT nr (...) z dnia 01.10.2020 r. – k. 251; faktura VAT nr

(...) z dnia 07.10.2020 r. – k. 252; karta informacyjna – k. 259-261 /

W dniu 22.12.2020 r. powód odbył konsultację neurochirurgiczną. Powód zapłacił na rzecz (...) sp. z o.o. 250 zł za konsultację neurochirurgiczną.

/ dowód: faktura nr (...) z dnia 22.12.2020 r. – k. 243; karta konsultacji z dnia 22.12.2020 r. – k.

256 /

W okresie od dnia 13.04.2021 r. do dnia 05.05.2021 r. powód przebywał w (...) sp. z o.o. w K..

/ dowód: karta informacyjna z dnia 05.05.2021 r. – k. 393-394 /

W okresie od dnia 15.05.2021 r. do dnia 05.06.2021 r. powód przebywał w sanatorium (...) w D., gmina D.. Koszt pobytu wyniósł 546 zł, opłata uzdrowiskowa 73,50 zł.

/ dowód: faktura VAT nr (...) z dnia 20.05.2021 r. – k. 386; dowód wpłaty nr

(...) – k. 388; karta informacyjna – k. 392 /

W dniu 01.08.2021 r. powód zgłosił się do (...) (...) w L. z powierzchownym urazem głowy po omdleniu i zapaści.

/ dowód: karta informacyjna leczenia szpitalnego z dnia 01.08.2021 r. – k. 395-397 /

W dniu 18.08.2021 r. powód zapłacił na rzecz C. (...) we W. 260 zł za usługę medyczną.

/ dowód: faktura VAT nr (...) – k. 387 /

W dniach 30.07.2021 r. i 05.09.2021 r. powód zgłosił się do neurologa z powodu utrzymujących się dolegliwości bólowych i niedowładu.

/ dowód: karta wizyty z dnia 05.09.2021 r. – k. 389; karta wizyty z dnia 30.07.2021 r. – k. 390 /

W dniu 10.08.2021 r. powód zakupił leki Polvertic i Artigo za 66,98 zł (35,99 zł + 30,99 zł).

/ dowód: faktura VAT nr (...) z dnia 10.08.2021 r. – k. 384 /

W dniu 18.08.2021 r. powód odbył konsultację neurochirurgiczną.

/ dowód: karta informacyjna z dnia 18.08.2021 r. – k. 391 /

Powód przebywał na zwolnieniu lekarskim od 24.07.2018 r. do 20.07.2019 r. oraz od 30.01.2020 r. do 07.02.2020 r.

W okresie 08.2018-12.2018, 01.-08.2019 i 02.2020 powód otrzymał wynagrodzenie i inne świadczenia w kwocie łącznej 93.610,45 zł (32.297,77 zł + 55.101,52 zł + 6.211,16 zł).

Gdyby nie przebywał na zwolnieniu lekarskim, otrzymałby 98.244,90 zł (30.330,11 zł + 55.462,32 zł + 12.452,27 zł).

Nagroda kwartalna jest świadczeniem uznaniowym i jest przyznawana w zależności od osiągniętych przez nich efektów pracy oraz innych osiągnięć w pracy zawodowej.

Powód otrzymał nagrody kwartalne:

- w 2016 r. – 4.400 zł,

- w 2017 r. – 5.700 zł,

- w 2018 r. – 2.850 zł,

- w 2019 r. – 2.680 zł.

Powód otrzymał dodatkowe wynagrodzenie roczne brutto:

- w 2017 r. (za 2016 r.) – 6.008,60 zł,

- w 2018 r. (za 2017 r.) – 5.683,91 zł,

- w 2019 r. (za 2018 r.) – 4.317,12 zł.

/ dowód: ZUS ZLA – k. 63, 145-147, 151-159; zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z

dnia 10.03.2020 r. – k. 105-106; zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia

12.03.2020 r. – k. 107; zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 05.06.2020

r. – k. 108 /

Orzeczeniem z dnia 22.10.2018 r., nr (...), lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. stwierdził u powoda potrzebę rehabilitacji leczniczej w zakresie narządu ruchu w systemie ambulatoryjnym.

Orzeczeniem z dnia 31.12.2018 r., nr (...), lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. stwierdził, że powód jest niezdolny do pracy i istnieją okoliczności uzasadniające ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 4 miesięcy od daty wyczerpania zasiłku chorobowego.

Decyzją z dnia 15.01.2019 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W.

przyznał powodowi świadczenie rehabilitacyjne za okres od 22.01.2019 r. do 21.05.2019 r. w wysokości 100 % podstawy wymiaru zasiłku chorobowego.

Decyzją z dnia 11.06.2019 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. przyznał powodowi świadczenie rehabilitacyjne za okres od 22.05.2019 r. do 20.07.2019 r. w wysokości 100 % podstawy wymiaru zasiłku chorobowego.

Orzeczeniem z dnia 24.09.2019 r., nr (...), lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. ustalił u powoda 10 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku przy pracy z dnia 23.07.2018 r. (poz. 94a Tabeli uszczerbku).

/ dowód: orzeczenie z dnia 31.12.2018 r. – k. 139; decyzja z dnia 15.01.2019 r. – k. 140-141 i

148-150; decyzja z dnia 11.06.2019 r. – k. 142; orzeczenie z dnia 24.09.2019 r. – k. 143;

orzeczenie z dnia 22.10.2018 r. – k. 144 /

Orzeczeniem nr (...) z dnia 22.07.2019 r. lekarz medycyny pracy w (...)stwierdził, że z dniem 22.07.2019 r. wobec istnienia przeciwwskazań zdrowotnych powód utracił zdolność do wykonywania dotychczasowej pracy na stanowisku nadinspektora zakładów górniczych ds. górnictwa odkrywkowego.

/ dowód: orzeczenie lekarskie nr (...) z dnia 22.07.2019 r. – k. 52 /

W sierpniu 2019 r. powód wrócił do pracy po rocznej nieobecności, ale nie mógł pracować z takim samym zaangażowaniem. Powód szybko się męczył, cały czas odczuwał dolegliwości bólowe.

Stanowisko pracy powoda wymagało pracy w terenie, powód wizytował zakłady górnicze, kopalnie głębinowe, kamieniołomy w S., Ś.. Praca ta wymagała schodzenia po skarpach, zjazdu w dół. Wymagana była do tego normalna sprawność. Powód zamierzał pracować do 67 roku życia.

Po powrocie powód pracował połowę czasu w urzędzie, połowę w terenie.

Pracodawca rozwiązał z powodem stosunek pracy 18.01.2021 r.

/ dowód: zeznania powoda W. Z. – e-protokół z dnia 22.01.2021 r. 00:03:13-00:34:37 k.

284-285 i 287 /

Wyrokiem z dnia 09.01.2020 r., X U 325/19, Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Śródmieścia na skutek odwołania W. Z. zmienił orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 02.03.2019 r., (...), oraz poprzedzające je orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności we W. z dnia 25.01.2019 r., (...), w ten sposób, że zaliczył wnioskodawcę, od dnia złożenia wniosku, do osób niepełnosprawnym w stopniu lekkim, symbol przyczyny 05R, na stałe.

/ dowód: odpis wyroku SR z dnia 09.01.2020 r., X U 325/19 – k. 127 /

W dniu 04.08.2020 r. powód uzyskał zaświadczenie lekarza medycyny pracy dla potrzeb orzekania o niepełnosprawności.

/ dowód: zaświadczenie lekarskie z dnia 04.08.2020 r. – k. 219-220 /

W następstwie skierowana przez pracodawcę orzeczeniem nr 174/20 z dnia 13.11.2020 r. lekarz medycyny pracy w (...) sp. z o.o. stwierdził, że wobec istnienia przeciwwskazań zdrowotnych powód jest niezdolny do wykonywania dotychczasowej pracy na stanowisku nadinspektora zakładów górniczych ds. górnictwa odkrywkowego.

/ dowód: skierowanie na badania lekarskie z dnia 06.11.2020 r. – k. 257; orzeczenie lekarskie nr

(...) z dnia 13.11.2020 r. – k. 258 /

W dniu 04.10.2018 r. powód zgłosił pozwanemu szkodę z dnia 23.07.2018 r.

W dniu 29.10.2018 r. powód przekazał pozwanemu dokumentację medyczną oraz faktury nr (...) na kwotę 170 zł i nr (...) na kwotę 250 zł.

W dniu 30.10.2018 r. lekarz orzecznik pozwanego K. K. – specjalizacja: chirurgia ogólna, sporządziła opinię, w której stwierdziła, że na podstawie zgromadzonej dokumentacji:

- przed i po wypadku istniało upośledzenie kręgosłupa szyjnego w wys. 5 pktów,

- u osoby poszkodowanej nie stwierdzono trudności w podejmowaniu aktywności i uczestniczeniu oraz angażowaniu się w sytuacje życiowe,

- nie stwierdzono u poszkodowanego czasowych ani przewlekłych dolegliwości bólowych związanych z wypadkiem,

- nie stwierdzono uciążliwości leczenia,

- nie stwierdzono nieodwracalności następstw,

- nie doszło do żadnego leczenia miesiąc po urazie, uraz, który wymusiłby dyskopatię, byłby na tyle energetyczny, a dolegliwości na tyle silne, że wymusiłyby podjęcie leczenia bezpośrednio po urazie,

- koszty leczenia niezasadne,

- uraz nie spowodował niezdolności do pracy.

Pismem z dnia 31.10.2018 r. pozwany odmówił powodowi wypłaty zadośćuczynienia i odszkodowania. Podniósł, iż dostarczona dokumentacja medyczna, a także wyniki zaocznej opinii lekarskiej, nie potwierdzając, aby w następstwie wypadku doszło do przejściowych lub trwałych zaburzeń zdrowia. Zakwestionował koszty prywatnych konsultacji i badań potwierdzone fakturami nr (...) jako nie pozostających w związku z wypadkiem.

W dniu 05.11.2018 r. powód zgłosił reklamację dotyczącą odmowy przyznania świadczenia. Przekazał kolejną dokumentację medyczną oraz faktury i paragony: nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...) na łączną kwotę 3.063 zł.

Pismem z dnia 19.11.2018 r. pozwany poinformował o nieuwzględnieniu reklamacji powoda. Wskazał, że do wypłaty przekazał kwotę 1,85 zł tytułem zwrotu kosztów udostępnienia dokumentacji medycznej.

W dniu 30.12.2018 r. powód zgłosił reklamację dotyczącą decyzji z dnia 19.11.2018 r. i zaocznej opinii lekarskiej. Przekazał kartę informacyjną (wypis ze szpitala).

W dniu 03.01.2019 r. lekarz orzecznik pozwanego K. K. sporządziła opinię uzupełniającą, w której wskazała, że: „wg karty informacyjnej z leczenia operacyjnego dolegliwości ze strony kręgosłupa od wielu lat; w badaniach obrazowych nasilone zmiany zwyrodnieniowe/dyskopatyczne; bezpośrednio po urazie bez nowych dolegliwości; leczenie, koszty, zwolnienie lekarskie mają związek z leczeniem współistniejącego stanu chorobowego, a nie bezpośrednich następstw urazu; orzeczenie ICF bez zmian”.

Pismem z dnia 09.01.2019 r. pozwany poinformował o nieuwzględnieniu reklamacji powoda.

W dniu 18.01.2019 r. lekarz orzecznik pozwanego K. K. sporządziła kolejną opinię o treści zbieżnej z opinią z dnia 30.10.2018 r.

Pismem z dnia 22.01.2019 r. pozwany podtrzymał swoje stanowisko.

/ dowód: pismo z dnia 31.10.2018 r. – k. 109-110; pismo z dnia 19.11.2018 r. – k. 111-113; pismo

z dnia 09.01.2019 r. – k. 114-116; opinia uzupełniająca z dnia 03.01.2019 r. – k. 117;

pismo z dnia 22.01.2019 r. – k. 118-119; opinia z dnia 18.01.2019 r. – k. 120-121; opinia

z dnia 30.10.2018 r. – k. 122-123; wydruk wiadomości e-mail z dnia 04.10.2018 r. – k.

160-161; dokumenty oraz wiadomości e-mail w aktach szkodowych CA20/140444/18 –

płyta CD – k. 204 /

Główną przyczyną zmian tkanek odcinka szyjnego kręgosłupa, które wymagały przeprowadzenia zabiegu operacyjnego, a które doprowadziły do osłabienia siły mięśniowej prawej kończyny górnej, zaburzeń przewodzenia nerwu łokciowego prawego, oraz związane z tym rehabilitacji był udział W. Z. w wypadku drogowym z dnia 23.07.2018 r. Obecne zmiany chorobowego jedynie w znikomym stopniu przyczyniły się do powstania obrażeń – zakres obrażeń W. Z. należy wiązać przede wszystkim z udziałem w zdarzeniu z dnia 23.07.2018 r.

/ dowód: opinia lekarza P. P. z dnia 22.03.2019 r. oraz z dnia 04.02.2020 r.

sporządzona w sprawie RSD 834/19/MG, V W 449/19 – k. 128-136 /

Wyrokiem zaocznym z dnia 12.02.2020 r., V W 449/19, prawomocnym od dnia 24.04.2020 r., Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Krzyków uznał obwinionego P. S. za winnego spowodowania zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym w dniu 23.07.2018 r., tj. wykroczenia z art. 86 § 1 kw, i wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 zł.

/ dowód: odpis wyroku SR z dnia 12.02.2020 r., V W 449/19 – k. 137 /

Powód nadal odczuwa dolegliwości bólowe, drętwienia. Nie może jeździć na rowerze. Nie może prowadzić samochodu z uwagi na ograniczenia skrętu głową. Nie może uprawiać sportu. Nie może pracować przy domu. Nie może wykonywać czynności powodujących wibracje, używać kosiarki, młotka, siekiery. Nie może się schylać. Lewa ręka jest całkowicie sprawna. Ból promieniuje na prawą stronę. Prawa ręka jest wyraźnie słabsza. Powód ma problemy z chodzeniem po schodach. Powód budzi się zdrętwiały, jest zmęczony, niewyspany.

/ dowód: zeznania powoda W. Z. – e-protokół z dnia 22.01.2021 r. 00:03:13-00:34:37 k.

284-285 i 287 /

U powoda występuje:

- stan po urazie kręgosłupa szyjnego w dniu 23.07.2018 r.;

- spondyloza szyjna z wielopoziomową dyskopatią szczególnie na poz. C5/C6 i C6/C7;

- stan po operacji kręgosłupa szyjnego: korporektomia C6 ze spondylodezą za pomocą kosza Synthes i stabilizacją płytą tytanową na poz. C5-C7 w dniu 21.11.2018 r.;

- spondyloza lędźwiowa z dyskopatią L4/L5 i L5/S1;

- przewlekły zespół bólowy kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego.

Trwały uszczerbek na zdrowiu powoda związany z wypadkiem z dnia 23.07.2018 r. wynosi 10 % - poz. 94a Tabeli stanowiącej załącznik do rozporządzenia MPiPS z dnia 18.12.2012 r. (5-20 %).

W chwili obecnej stan zdrowia powoda z punktu widzenia neurochirurga jest dość dobry.

Dolegliwości zdrowotne związane z wypadkiem z dnia 23.07.2018 r. trwają do dnia dzisiejszego.

Istnieje związek przyczynowy między zdarzeniem drogowym a doznanymi obrażeniami i uszczerbkiem na zdrowiu.

Poniesione i udokumentowane koszty leczenia i rehabilitacji są zasadne.

Powód doznał typowego urazu z mechanizmu „smagnięcia bicza”, co oznacza, że na skutek nagłego ruchu głową przy zderzeniu kręgosłup szyjny wykonał gwałtowny ruch w stronę uderzenia i zaraz potem w przeciwną. Uraz taki określany jest również jako uraz przyspieszeniowo-opóźnieniowy.

Niewątpliwie u powoda przed urazem występowały zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego o charakterze spondylozy. Uraz nałożył się na te zmiany i spowodował konieczność wykonania pogłębionej diagnostyki obrazowej, Z powodu stwierdzonych zmian zwyrodnieniowych i dolegliwości pourazowych powód był leczony w trybie ambulatoryjnym i rehabilitowany. Dyskopatia szyjna C5/C6 i C6/C7 nie ma charakteru pourazowej.

/ dowód: opinia biegłego z zakresu neurochirurgii J. C. z dnia 07.05.2021 r. oraz z

dnia 20.07.2021 r. – k. 306-315 i 337-339 /

Sąd zważył, co następuje.

Powództwo zasługuje na częściowe uwzględnienie.

Sąd dokonał ustaleń faktycznych na podstawie materiału dowodowego obejmującego przedłożone przez strony dokumenty, zeznania powoda W. Z. oraz opinie biegłych. Pełnomocnik pozwanego wskazała na problemy z udziałem w wideokonferencji w dniu 22.01.2021 r., jednakże pozostaje to bez wpływu na dalszy przebieg postępowania. Po pierwsze, posiedzenie Sądu miało rozpocząć się o godzinie 11:00, rozpoczęło zaś o godz. 11:20. W tym czasie pełnomocnik pozwanego nie zgłosiła żadnych problemów z połączeniem. Nie zrobiła tego również w trakcie posiedzenia. Zgłoszenie po 2,5 godziny oczekiwania wskazuje na niestaranność w wykonywaniu obowiązków. Do pisma procesowego z dnia 17.02.2021 r. pełnomocnik pozwanego nie dołączyła zrzutu ekranu z dnia 22.10.2021 r. (screenu), nie można zatem stwierdzić, czy faktycznie oczekiwanie na połączenie dotyczyło tej konkretnie wideokonferencji, albowiem wielokrotnie już zdarzyło się, że pełnomocnicy stron, dysponując wieloma linkami do różnych wideokonferencji, próbowali połączyć się przez inny link, niż dotyczący tej konkretnej sprawy. Po drugie, pełnomocnik pozwanego miała możliwość zapoznania się z nagraniem rozprawy i nie zgłosiła żadnych wniosków, np. o uzupełnienie przesłuchania powoda czy to bezpośrednio czy też poprzez zeznanie na piśmie. W takiej sytuacji nie można uznać, aby czynność przesłuchania powoda została wadliwie przeprowadzona, wobec czego jego zeznania mogą zostać wykorzystane jako element materiału dowodowego.

Powód dochodzi naprawienia szkody doznanej w wyniku wypadku komunikacyjnego, któremu uległ w dniu 23.07.2018 r.

Co do zasady nie zachodzą wątpliwości co do odpowiedzialności pozwanego (...) S.A. wobec powoda za skutki wypadku z dnia 23.07.2018 r.

Powiązanie odpowiedzialności ubezpieczyciela z odpowiedzialnością samego sprawcy wypadku wynika z ogólnych zasad rządzących obowiązkowym komunikacyjnym ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej (OC).

Zgodnie z art. 805 § 1 kc przez umowę ubezpieczenia zakład ubezpieczeń zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Z kolei zgodnie z art. 822 § 1 kc przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony (osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia).

Zgodnie z art. 23 ustawy z 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (uuo) posiadacz pojazdu mechanicznego jest obowiązany zawrzeć umowę obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem posiadanego przez niego pojazdu. Umowa taka obejmuje odpowiedzialność cywilną podmiotu objętego obowiązkiem ubezpieczenia za szkody wyrządzone czynem niedozwolonym – art. 9 ust. 1 uuo. Ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej, wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu – art. 35 uuo. Wreszcie, z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia – art. 34 ust. 1 uuo.

Zatem w sytuacji, gdy dochodzi do wypadku (deliktu) komunikacyjnego z udziałem posiadacza pojazdu lub innej osoby kierującej, za którą posiadacz ten ponosi odpowiedzialność, odpowiedzialność cywilną w stosunku do osób trzecich poszkodowanych w wyniku wypadku komunikacyjnego ponosić będzie także ubezpieczyciel. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych i art. 822 § 4 kc poszkodowany w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczeń bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń.

Odpowiedzialność odszkodowawcza ubezpieczyciela OC uzależniona jest od istnienia odpowiedzialności odszkodowawczej po stronie posiadacza ubezpieczonego pojazdu lub innej osoby, która kierowała tym pojazdem.

Stosownie do art. 436 § 1 kc w zw. z art. 435 § 1 kc samoistny posiadacz mechanicznego środka komunikacji poruszającego się za pomocą sił przyrody ponosi odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu wyrządzoną komukolwiek przez ruch tego mechanicznego środka komunikacji, chyba że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej, albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności; gdy posiadacz samoistny oddał środek komunikacji w posiadanie zależne, odpowiedzialność ponosi posiadacz zależny. Natomiast stosownie do art. 436 § 2 kc w razie zderzenia się mechanicznych środków komunikacji poruszanych za pomocą sił przyrody wymienione osoby mogą wzajemnie żądać naprawienia poniesionych szkód tylko na zasadach ogólnych.

Sprawcą zdarzenia – kolizji drogowej z dnia 23.07.2018 r. był P. S.. Fakt ten nie był sporny, sprawca od razu złożył oświadczenie o swojej winie (k. 138), został nadto skazany prawomocnym wyrokiem za wykroczenie z art. 86 § 1 kw.

Pozwany nie kwestionował przy tym, że P. S. jako kierujący samochodem (...) nr rej. (...), objęty był ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych u pozwanego. Ubezpieczonym objętym OC był T. M., natomiast P. S. można uznać za posiadacza zależnego jako korzystającego z pojazdu w ramach stosunku użyczenia (art. 710 kc) bądź dzierżyciela. Z uwagi na treść art. 34 ust. 1 i 35 uuo okoliczność ta nie wpływa na odpowiedzialność ubezpieczyciela.

Co do zasady zatem skierowanie roszczenia wobec pozwanego jest usprawiedliwione.

Pozwany zakwestionował natomiast swoją odpowiedzialność, podnosząc, że wypadek z dnia 23.07.2018 r. nie spowodował normalnych w rozumieniu art. 361 § 1 kc następstw w postaci rozstroju zdrowia po stronie powoda.

Powód dochodzi bowiem odszkodowania i zadośćuczynienia na podstawie art. 444 § 1 kc i art. 445 kc w związku z rozstrojem zdrowia, jakiego miał doznać w wyniku wypadku.

Pozwany wywodził, że stan zdrowia powoda, konieczność odbycia leczenia i rehabilitacji oraz poniesienia związanych z tym wydatków stanowią konsekwencję wcześniejszych schorzeń powoda (tzw. chorób samoistnych) w postaci zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa i dyskopatii.

W pierwszej kolejności należy zatem przesądzić, czy wypadek z dnia 23.07.2018 r. doprowadził do rozstroju zdrowia powoda. Na rozstrzygnięcie tej kwestii pozwala zgromadzony w sprawie materiał dowodowy obejmujący obszerną dokumentację medyczną powoda, opinię sporządzoną przez lekarza P. P. sporządzoną w sprawie wykroczeniowej, opinię biegłego z zakresu neurochirurgii J. C., a ponadto

dokumentację dotyczącą statusu powoda w ramach ubezpieczenia społecznego.

Dokumentacja medyczna wskazuje, że po wypadku z dnia 23.07.2018 r. powód podjął szeroko zakrojone leczenie i rehabilitację, łącznie z leczeniem operacyjnym. Powód korzystał z konsultacji lekarzy różnych specjalności: chirurgów, ortopedów, neurologów, neurochirurgów, co było uzasadnione charakterem urazu i zakresem odczuwanych dolegliwości. W dokumentacji: kartach konsultacji, zaświadczeniach, skierowaniach na badania konsekwentnie wskazywany jest stan po wypadku z dnia 23.07.2018 r.

Niekwestionowane jest występowanie u powoda schorzeń samoistnych z okresu sprzed wypadku. U powoda pojawiły się zmiany zwyrodnieniowe i dyskopatyczne kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego. Zmiany te w okresie wcześniejszym nie wywoływały jednak u powoda ani istotnie odczuwalnych dolegliwości bólowych ani ograniczeń w jego codziennym funkcjonowaniu oraz w jego aktywności zawodowej. Nic nie wskazuje, aby powód wymagał wcześniej leczenia na tak szeroko zakrojoną skalę. Nic też nie wskazuje, aby powód w okresie wcześniejszym był przez tak długi okres niezdolny do pracy na zajmowanym stanowisku inspektora górniczego. Powód zeznał, że był w pełni sprawny, normalnie funkcjonował, uprawiał sport, jeździł na rowerze, chodził na pielgrzymki do C..

Zmiany typu zwyrodnieniowego, przeciążeniowego nie są niczym nietypowym, zwłaszcza u osoby w tzw. średnim lub starszym wieku. Powód w chwili wypadku liczył lat 63. Organizm doznaje wówczas wskutek naturalnego procesu starzenia zmian, które mogą jednak nie wywołać istotnych ograniczeń, nie dawać poważniejszych objawów. Powód zaczął skarżyć się na ból, drętwienia, osłabienie sił i podobne objawy dopiero po wypadku.

Tego rodzaju sytuacje, jak w przypadku powoda, zdarzają się wielokrotnie i wielokrotnie też stanowią przedmiot oceny sądu w sprawie o naprawienie szkody na osobie. Po pierwsze, występujące u osób pokrzywdzonych w chwili doznania urazu typu „smagnięcie biczem” zmiany chorobowe – zwyrodnieniowe mogą mieć istotny wpływ na przebieg i leczenie następstw urazu. Przebieg leczenia i diagnoza będą gorsze u osoby dotkniętej już zwyrodnieniami. Po drugie, fakt istnienia zmian zwyrodnieniowych powoduje, iż osoba uczestnicząca w wypadku komunikacyjnym jest niejako bardziej predestynowana do cięższych skutków obrażeń, niż miałoby to miejsce u osób z idealnym lub ogólnie sprawnym kręgosłupem.

Uraz powypadkowy może doprowadzić do tego, iż dotąd, przed wypadkiem, niedające objawów bólowych zwyrodnienia dyskopatyczne kręgosłupa szyjnego zaczęły być źródłem dolegliwości bólowych (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 24.06.2020 r., I ACa 5/20).

Nie sposób nie dostrzec niewątpliwego związku czasowego między wystąpieniem u powoda dolegliwości bólowych a wypadkiem. Wypadek spowodował ujawnienie tych schorzeń lub co najmniej ich nasilenie. Nie można wykluczyć, że gdyby nie doszło do tego wypadku, powód w dalszym ciągu mógł w ogóle nie odczuwać dolegliwości bólowych lub odczuwać je w znacznie mniejszym stopniu, skoro mimo istnienia zmian zwyrodnieniowych w obrębie kręgosłupa szyjnego wcześniej nie odczuwał z tego powodu dolegliwości. Nawet jeżeli wypadek nie spowodował wprawdzie samoistnie takich zmian pourazowych, które byłyby możliwe do zdiagnozowania odrębnie (dających się wydzielić) na tle istniejących już wcześniej zmian zwyrodnieniowych, ale w zestawieniu ze wspomnianym już związkiem między ujawnieniem się dolegliwości bólowych a wypadkiem nie można podzielić poglądu pozwanego, że wypadek nie miał jakiegokolwiek negatywnego wpływu na stan zdrowia powoda. Nie można zatem odmówić powodowi prawa do naprawienia szkody (krzywdy) z tytułu tych dolegliwości, w szczególności w postaci konieczności poddania się długotrwałej rehabilitacji, skoro pozostają one w związku przyczynowym z wypadkiem ponieważ uzasadnione jest stwierdzenie, że wypadek spowodował co najmniej wcześniejsze ujawnienie lub nasilenie się objawów bólowych (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 21.11.2017 r., I ACa 119/17).

Przedwypadkowy stan poszkodowanego nie stanowi podstawy do odmowy lub zmniejszenia zadośćuczynienia, skoro uraz powstały w wyniku wypadku spowodował ujawnienie i nasilenie się zmian zwyrodnieniowych (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 14.12.2018 r., I ACa 352/18).

Na związek pomiędzy wypadkiem powoda a jego stanem zdrowia, koniecznością poddania się leczeniu i rehabilitacji oraz trwałym uszczerbkiem na zdrowiu wskazują jednoznaczne wnioski sformułowane w opinii biegłego J. C..

Opinia biegłego podlega ocenie – przy zastosowaniu art. 233 § 1 kpc – na podstawie właściwych dla jej przedmiotu kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 07.11.2000 r., I CKN 1170/98, OSNC 2001/4/64; wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 14.08.2012 r., I ACa 372/12). Opinia sporządzona przez dra C. poddaje się wskazanym kryteriom oceny, jest rzetelna, wobec czego posiada należytą wiarygodność i moc dowodową i jest przydatna dla poczynienia ustaleń stanu faktycznego sprawy.

Brak było uzasadnionych podstaw do uwzględnienia wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii innego biegłego. Sąd może bowiem dopuścić dowód z opinii innego biegłego wyłącznie wtedy, gdy opinia uprzednio sporządzona jest nieprzydatna dla celów postępowania, tzn. nie odpowiada na pytania zadane biegłemu, lub też wtedy, gdy jest wewnętrznie niespójna lub sprzeczna i to na tyle, że defekty te nie mogą zostać usunięte w drodze przeprowadzenia dowodu z opinii uzupełniającej. O ewentualnym dopuszczeniu dowodu z opinii innego biegłego tej samej specjalności nie może decydować wyłącznie wniosek strony, lecz zawarte w tym wniosku konkretne uwagi i argumenty podważające miarodajność dotychczasowej opinii lub co najmniej poddające ją w wątpliwość. W przeciwnym wypadku wniosek taki musi zostać oceniony wyłącznie jako zmierzający do wywołania nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu. Potrzeba powołania innego biegłego powinna bowiem wynikać z okoliczności sprawy, a nie z samego niezadowolenia strony z dotychczas złożonej opinii (wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 05.11.1974 r., I CR 562/74, z dnia 10.01.2001 r., II CKN 639/99; z dnia 21.10.2001 r., IV CKN 478/00; z dnia 30.05.2007 r., IV CSK 41/07; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 07.03.2008 r., I ACa 910/07). Trzeba też podnieść, że jakkolwiek opinia biegłego jest oparta na wiadomościach specjalnych, to podlega ona ocenie sądu przy uwzględnieniu całości zebranego w sprawie materiału, a zatem, na tle tego materiału konieczne jest stwierdzenie, czy opinia odnosi się do wynikających z innych dowodów faktów mogących stanowić podstawę ocen w opinii zawartych oraz, czy opierając się na tym materiale zawiera przestawienie w sposób logiczny i jasny toku rozumowania prowadzącego do sformułowanych w niej wniosków; dopiero, jeżeli opinia biegłego wymogów tych nie spełnia, wniosek strony o powołanie innych biegłych należy uznać za zasadny (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24.05.2005 r., V CK 659/04).

Pozwany argumentował wniosek o dopuszczenie dowodu z kolejnej opinii tym, że biegły błędnie stwierdził, iż sprawa nie ma związku z oceną zdolności powoda do pracy. Można zgodzić się z pozwanym co tego, że biegły faktycznie pominął, iż powód dochodzi także roszczeń związanych z utratą lub co najmniej zmniejszeniem dochodu. Nie przekreśla to jednak wartości opinii i jej przydatności dla rozstrzygnięcia sprawy. Kwestia ograniczenia lub wyłączenia zdolności do zatrudnienia na dotychczas zajmowanym stanowisku i zarobkowania nie wymaga opinii biegłego, jako że wynika ze złożonych do akt sprawy dokumentów i to mających charakter dokumentów urzędowych (art. 244 kpc) w postaci orzeczeń i decyzji ZUS oraz wyroku Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

Reasumując powyższe, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest w pełni przydatny dla poczynienia ustaleń fatycznych i rozstrzygnięcia, bez potrzeby dalszego jego uzupełnienia.

Mając na uwadze dokumentację medyczną powoda oraz opinię biegłego J. C., Sąd doszedł do przekonania, iż powód wykazał należycie, iż w wyniku wypadku komunikacyjnego z dnia 23.07.2018 r. powód doznał rozstroju zdrowia, który doprowadził do powstania szkody majątkowej w postaci wydatków na koszty leczenia oraz częściowej utraty dochodu, a także szkody niemajątkowej (krzywdy).

Nie ma przy tym znaczenia, czy i jak szybko powód mógł uzyskać świadczenia lecznicze w ramach powszechnego systemu finansowanego przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Obowiązek naprawienia szkody w ramach cywilnoprawnej odpowiedzialności odszkodowawczej określonego podmiotu ma bezwzględne pierwszeństwo przed pomocą finansowaną ze środków publicznych, będącą przejawem solidaryzmu społecznego. Powód nie był osobą niepełnosprawną z przyczyn obiektywnych, np. z powodu schorzeń organicznych lub wieku. Powód uległ wypadkowi wskutek zawinionego zachowania innej osoby, za który to wypadek ponosi odpowiedzialność pozwany; nie ma podstaw do zastępowania świadczeń należnych od osoby odpowiedzialnej deliktowo świadczeniami finansowanymi z innych źródeł

Powód może zatem domagać się odszkodowania na podstawie art. 444 § 1 kc i zadośćuczynienia na podstawie art. 445 § 1 kc, jednakże nie w pełnym zgłoszonym rozmiarze.

Co do zasady usprawiedliwione jest żądanie zwrotu kosztów leczenia i rehabilitacji w postaci:

- kosztów zakupu leków i materiałów medycznych,

- kosztów badań i konsultacji,

- kosztów zabiegów rehabilitacyjnych, wyjazdów sanatoryjnych i dodatkowych związanych z tym wydatków.

Powód zasadnie wydatkował środki na zakup poduszki ortopedycznej, kołnierza ortopedycznego, konsultacje lekarzy ortopedów, neurologów, neurochirurgów, badania EMG, MRI, TK, wyjazdy na turnusy rehabilitacyjne łącznie z wyżywieniem, opłatą uzdrowiskową, zabiegi rehabilitacyjne, itp. Z opinii biegłego J. C. wynika, że były to koszty celowe, związane z koniecznością leczenia. Z przedstawionych już względów bez znaczenia pozostaje, że koszty te służyły leczeniu także schorzeń samoistnych (zmian zwyrodnieniowych), skoro to wypadek spowodował uaktywnienie lub nasilenie tych schorzeń. Bez zaistnienia wypadku powód nie musiałby odbywać leczenia w takim zakresie i ponosić takich kosztów. Pozwany zakwestionował wydatki na wyżywienie, basen, itp. Nie ulega wątpliwości, że pływanie, mające charakter wszechstronnie rozwojowy i prozdrowotny, jest przydatnym, celowym elementem rehabilitacji przy nieprawidłowościach ze strony kręgosłupa. Jeżeli chodzi o noclegi i wyżywienie, jeżeli pobyt w sanatorium obejmuje tylko zabiegi, to wyjazd generuje tego rodzaju wydatki bytowe. Nie ma znaczenia, czy powód zapłaciłby w ośrodku sanatoryjnym pełną należność za pobyt i świadczenia lecznicze czy też wykupił tylko zabiegi, pozostając zakwaterowanym prywatnie, o ile koszty pobytu nie wykraczają poza stawki przeciętne (czego w przypadku powoda nie sposób zakwestionować).

Nie wszystkie zgłoszone przez powoda wydatki należy jednak uznać za związane z wypadkiem.

Kosztami niepozostającymi w związku z wypadkiem są:

- usługa dentystyczna – 150 zł (paragon fiskalny – k. 63),

- konsultacja chirurgiczno-endokrynologiczna – 100 zł – (...) S.A. – 22.01.2019 r. (faktura nr (...) – k. 73),

- konsultacja endokrynologiczna 150 zł – (...) S.A. – 19.02.2019 r. (faktura nr (...) – k. 75),

- konsultacja chirurgiczna – 120 zł – (...) S.A. – 28.05.2019 r. (faktura nr (...) – k. 77),

- konsultacja lekarska – 100 zł – (...) sp. z o.o. – 09.07.2019 r. (faktura nr (...) –

k. 78).

Powód nie doznał w wypadku żadnych obrażeń, które wymagałaby leczenia stomatologicznego oraz endokrynologicznego. Nie złożył przy tym żadnej dokumentacji z leczenia w (...) S.A., jak również dokumentacji z wizyty w (...) sp. z o.o. w dniu 09.07.2019 r.

Niezasadnie powód zaliczył do dochodzonych kosztów wydatek w kwocie 1,85 zł za kserokopie dokumentacji medycznej przekazane pozwanego, albowiem decyzją z dnia 19.11.2018 r. pozwany przyznał powodowi zwrot tej kwoty.

Niezasadne jest żądanie zwrotu kosztów zakupu leków:

- Sylitabs (k. 253, 384,) – suplement diety wspomagający wątrobę zawierający sylimarynę (wyciąg z nasion ostropestu plamistego),

- Hepatix (k. 253, 254, 384,) – suplement diety zawierający L-asparaginian L-ornityny oraz cholinę, wspierający pracę wątroby,

- Monoprost (k. 253) – krople do oczu,

- Diabetiv Control (k. 254) – środek dla diabetyków,

- Diohespan Max (k. 254) – przyjmowany w leczeniu przewlekłej niewydolności krążenia żylnego kończyn dolnych (żylaków), hemoroidów, itp.,

- Cytykot (k. 253, 254) – suplement diety, stosowany dla wzmocnienia wzroku i słuchu,

- witamina D3 – ogólne wspomaganie odporności organizmu,

- Preductal MR (k. 384) – lek cytoprotekcyjny, zawierający trimetazydynę, stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, dusznicy bolesnej, itp.,

- Betahistine Accord (k. 385) - lek wskazanym w leczeniu objawów zespołu Ménière'a, takich jak: szumy w uszach, utrata słuchu,

- Nicerin (k. 385) – zawierający nicergolinę lek o działaniu rozszerzającym naczynia oraz hamującym agregację płytek krwi,

czyli leków na choroby niezwiązane z wypadkiem powoda.

Za zasadny można uznać zakup leków: Alfalipon Prodiab Neuropatia (k. 255) – suplementu diety wspomagającego prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego, Polvertic, Artigo (k. 384) – leków stosowanych w leczeniu zawrotów głowy różnego pochodzenia.

Jeżeli chodzi o wyrównanie częściowej utraty wynagrodzenia, powód może domagać się z tego tytułu 4.634,45 zł. Jak wynika z zaświadczenia pracodawcy, powód otrzymał bowiem łącznie z tytułu wynagrodzeń miesięcznych i dodatkowego wynagrodzenia rocznego (trzynastki) 93.610,45 zł, zaś gdyby nie przebywał na zwolnieniu lekarskim, otrzymałby 98.244,90 zł. Różnica wynosi 4.634,45 zł. Jest to wprawdzie kwota brutto, a utratę dochodu winna wyrażać kwota netto, jednakże z uwagi na fakt, że dotyczy to wynagrodzeń z różnych lat, różnych miesięcy i różnych podstaw, przeliczenie na wartość netto byłoby skomplikowane. W ocenie Sądu Okręgowego dopuszczalne jest szacunkowe określenie szkody na podstawie art. 322 kpc.

Brak jest podstaw do żądania naprawienia szkody wyrażającej się niezapłaconymi składkami z tytułu ubezpieczenia społecznego. Po pierwsze, składki z tego tytułu przypadają Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, nie pracownikowi, zatem powód nie może ich żądać na swoją rzecz, musiałby zażądać zapłaty przez pozwanego na rzecz ZUS – osoby trzeciej. Po drugie, jeżeli w związku z obniżonym wynagrodzeniem zapłacone zostały niższe składki, to ewentualną szkodę wyraża nie kwota brakujących składek ale kwota wynikająca z wyliczenia emerytury z uwzględnieniem niższych składek.

Jeżeli chodzi o nagrody kwartalne, to z informacji Wyższego Urzędu Górniczego wynika, że mają one charakter uznaniowy. Ich utrata lub zmniejszenie nie stanowi normalnego następstwa zdarzenia w rozumieniu art. 361 § 1 kc.

Za częściowo zasadne należy też uznać roszczenie o zadośćuczynienie za krzywdę.

Zadośćuczynienie stanowi formę rekompensaty z tytułu szkody niemajątkowej. Podstawową przesłanką przyznania zadośćuczynienia poszkodowanemu jest wywołanie u niego czynem niedozwolonym uszkodzenia ciała lub też rozstroju zdrowia. Podstawę żądania zadośćuczynienia stanowi zatem doznana krzywda w postaci ujemnych przeżyć związanych z cierpieniami psychicznymi i fizycznymi pokrzywdzonego. Zadośćuczynienie przede wszystkim ma na celu złagodzenie skutków wypadku, tj. dolegliwości bólowych, cierpienia, urazu psychicznego, zarówno już doznanych, jak i tych, które wystąpią w przyszłości. Ma ono więc charakter całościowy i powinno stanowić rekompensatę pieniężną za całą krzywdę doznaną przez poszkodowanego. Krzywdy tej nie da się w pełni przeliczyć tak, jak szkody majątkowej. Nie ma ona żadnego wzorca, nie podlega żadnej standaryzacji i każdorazowo jest oceniana w okolicznościach konkretnego przypadku. Ustalenie sumy zadośćuczynienia na poziomie odpowiednim uwzględniać winno wszystkie istotne okoliczności i wszystkie następstwa odniesionego urazu. Zadośćuczynienie ma charakter kompensacyjny. Jego wysokość musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość, ale jednocześnie powinna odpowiadać aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa. Musi uwzględniać takie okoliczności, jak nasilenie cierpień, długotrwałość choroby, rozmiar kalectwa, trwałe następstwa zdarzenia, czy też wiek poszkodowanego. Podstawowe znaczenie ma stopień natężenia krzywdy, a więc cierpień fizycznych i ujemnych doznań psychicznych, ich rodzaj, charakter i długotrwałość. Na te zasady wskazywał wielokrotnie Sąd Najwyższy (zob. wyroki: z 16.07.1997 r., II CKN 273/97, z 03.02.2000 r., II CKN 969/98, z 11.07.2000 r., II CKN 1119/98, z 12.10.2000 r., IV CKN 130/00, z 28.09.2001 r., III CKN 427/00, z 18.04.2002 r., II CKN 605/00, z 27.02.2004 r., V CK 282/03, z 01.04.2004 r., II CK 131/03, z 29.09.2004 r., II CSK 531/03, z 20.04.2006 r., IV CSK 99/05, z 09.11.2007 r., V CSK 245/07, z 13.12.2007 r., I CSK 384/07, z 14.02.2008 r., II CSK 536/07, z 29.05.2008 r., II CSK 78/08, z 29.10.2008 r., IV CSK 243/08, z 26.11.2009 r., III CSK 62/09, z 17.09.2010 r., II CSK 94/10, z 04.11.2010 r., V CSK 126/10, z 06.07.2012 r., V CSK 332/11, z 12.07.2012 r., I CSK

74/12, z 29.08.2013 r., I CSK 667/12, z 30.01.2014 r., III CSK 69/13).

Powód odczuwa nadal dolegliwości bólowe, zaś jego funkcjonowanie w życiu codziennym i zawodowym uległo znacznym ograniczeniom. Powód nie jest w pełni sprawny, nie może już wykonywać dotychczasowych aktywności, takich jak sport, turystyka, prace domowe i przydomowe, itp. Nie ulega wątpliwości, że jego krzywda związana z dość typowym przecież urazem komunikacyjnym, jakim jest uraz kręgosłupa szyjnego typu „smagnięcie biczem” jest wyższa od przeciętnej. Nie oznacza to jednak, aby zadośćuczynienie należne z tego tytułu miało zostać w jakiś wyraźnie ponadprzeciętny sposób podwyższone. Żądaną przez powoda sumę 100.000 zł należy uznać za rażąco zawyżoną. Zadośćuczynienie winno mieć ekonomicznie odczuwalną wartość, ale nie może prowadzić do wzbogacenia.

W ocenie Sądu Okręgowego za adekwatną należy uznać maksymalnie sumę 40.000 zł.

Powód może zatem uzyskać od pozwanego łączne świadczenie w wysokości 57.110,90 zł (40.000 zł zadośćuczynienia + 12.476,45 zł kosztów leczenia + 4.34,45 zł utraconego dochodu).

Zgodnie z art. 817 § 1 i 2 kc ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku, zaś gdyby wyjaśnienie w powyższym terminie okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności ubezpieczyciela albo wysokości świadczenia okazało się niemożliwe, świadczenie powinno być spełnione w ciągu 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe. Z kolei zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 uuo zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni, licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie, zaś w przypadku gdyby wyjaśnienie w tym terminie okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania okazało się niemożliwe, odszkodowanie wypłaca się w terminie 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe, nie później jednak niż w terminie 90 dni od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie, chyba że ustalenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania zależy od toczącego się postępowania karnego lub cywilnego.

Poza tym zobowiązanie do naprawienia szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym należy do tzw. zobowiązań bezterminowych, w których termin spełnienia świadczenia nie jest z góry oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, wobec czego spełnienie winno nastąpić niezwłocznie po wezwaniu do wykonania zgodnie z art. 455 kc. Niezwłoczne spełnienie świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 455 kc oznacza z reguły spełnienie go w terminie 14 dni (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28.05.1991 r., II CR 623/90; wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 20.03.2012 r., I ACa 191/11).

Wobec powyższego na podstawie art. 481 § 1 kc w zw. z art. 817 § 1 kc i art. 14 ust. 1 uuo oraz art. 455 kc odsetki za opóźnienie w zapłacie należności głównej przypadają:

- od kwoty 420 zł – od dnia 29.11.2018 r. do dnia zapłaty – dokonując zgłoszenia szkody w dniu 04.10.2018 r. powód zgłosił wyłącznie zajście wypadku, nie zaś konkretną kwotę szkody – pierwsze rachunki przedłożył dopiero dnia 29.10.2018 r. – pozwany obowiązany był do zapłaty w ustawowym terminie 30 dni, zatem pozostaje w opóźnieniu od dnia 29.11.2018 r.,

- od kwoty 3.063 zł – od dnia 06.12.2018 r. do dnia zapłaty – powód przedłożył rachunki na tę kwotę w dniu 05.11.2018 r.,

- od kwoty 48.803,45 zł – od dnia 21.07.2020 r. do dnia zapłaty – kwota ta obejmuje kolejne wydatki, niezgłoszone w postępowaniu likwidacyjnym, odszkodowanie z tytułu utraty dochodu oraz zadośćuczynienie – pozwany pozostaje w opóźnieniu po upływie 14 dni od doręczenia mu odpisu pozwu (dnia 06.07.2020 r. – k. 167), czyli od dnia 21.07.2020 r.,

- od kwoty 3.877,97 zł – od dnia 18.02.2021 r. do dnia zapłaty – pozwany pozostaje w opóźnieniu po upływie 14 dni od doręczenia odpisu pisma z dnia 21.01.2021 r. (dnia 03.02.2021 r. – k. 289),

- od kwoty 946,48 zł – od dnia 30.10.2021 r. do dnia zapłaty – pozwany pozostaje w opóźnieniu po upływie 14 dni od doręczenia odpisu pisma z dnia 07.09.2021 r. (dnia 15.10.2021 r. – k. 400).

Powód przez cały czas kontynuuje leczenie i rehabilitację, przeprowadzona operacja dała jedynie przejściowo zadowalający efekt, nie jest wykluczone, że powód będzie wymagał w przyszłości dalszego, bardziej zaawansowanego, leczenia, mogą ujawnić się skutki wypadku z dnia 23.07.2018 r., których w chwili obecnej jednoznacznie przewidzieć nie można, a które są prawdopodobne w świetle zgromadzonego w sprawie materiału. Wobec tego za usprawiedliwione należy uznać żądanie ustalenia odpowiedzialności pozwanego wobec powoda za dalsze szkody mogące ujawnić się w przyszłości, a będące skutkiem wypadku z dnia 23.07.2018 r.

W pozostałym zakresie powództwo jako nieusprawiedliwione podlegało oddaleniu.

Wobec częściowego uwzględnienia żądania o kosztach procesu należało orzec zgodnie z wyrażoną w art. 100 kpc zasadą ich stosunkowego rozdzielenia.

Powód wygrał sprawę w 38,73 % (uzyskują 57.110,90 zł z żądanych 147.466,28 zł). Koszty procesu po stronie powoda objęły: opłatę od pozwu – 7.109 zł, wynagrodzenie pełnomocnika ustalone zgodnie z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie – 5.400 zł oraz wydatkowaną zaliczkę – 722,60 zł + 161,90 zł, tj. łącznie 13.393,50 zł, z czego 38,73 % wynosi 5.187,30 zł. Koszty procesu po stronie pozwanego objęły: wynagrodzenie pełnomocnika ustalone zgodnie z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – 5.400 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa – 17 zł, tj. łącznie 5.417 zł, z czego 61,27 % wynosi 3,319,00 zł. Różnica między wskazanymi kwotami wynosi 1.868,30 zł na korzyść powoda.

Na podstawie art. 113 uksc nieopłacone koszty sądowe obejmujące kwotę 265 zł, stanowiącą różnicę pomiędzy opłatą od pozwu uiszczoną a opłatą należną w związku z rozszerzeniem powództwa (pełna opłata 7.374 zł – uiszczone 7.109 zł), obciążają strony w tym samym stosunku: pozwanego w 38,73 %, tj. w kwocie 102,63 zł, powoda w 61,27 %, tj. w kwocie 162,37 zł, przy czym należność obciążają powoda może zostać potrącona z nadwyżki zaliczki, która podlegałaby zwrotowi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd podjął rozstrzygnięcia zawarte w sentencji wyroku.